Benci...benci...benci..semua abang punya pasal lah ni.Dah janji tak nak tunaikan pulak, tau tak apa hukum nya mungkir janji ni...munafik tau tak.Beria janji nak hantar aku gi U hari-hari kalau aku boleh recommend kan Mel, baru 1st day dah mungkir janji.Kot ye pun ada hal kat office, bagi tau lah aku awal-awal...ni,...haram tak cakap, tau-tau dah lesap.Aku ni pulak...mentang-mentang lah ada driver, bangun pagi sesuka hati je kul bape...kelas kul 8.30,..kul 8 melalak dalam toilet lagi...haa, ni lah jadinya..preparation, zero..time management..fail..haishhh..dah tu terpaksalah aku kejar bas lak pagi-pagi ni...haishhhh, tak pasal-pasal rosak kasut baru aku ni.Jagalah, kalau aku tak balas apa abang buat kat aku hari ni, dont call me Cheryl Hanani lah...piiiirahhhh
"Woi, amoi..asal kau ni? ketat semacam je.Haa, moon's coming erk" tegur Mel
Ni lagi satu...tak tau ke aku tengah 'hangin' satu badan ni...time-time ni lah dia nak buat lawak tak cukup cerdik tu, karang...ada yang kena pelangkung sat gi..
"Nani, aku tanya ni...kau kenapa?" soal Mel lagi
"Nothing" jawabku malas
Macam tak faham-faham lak budak ni...bagi lah aku cool down dulu, ini tak....karang, ngan dia-dia aku sembur sekali baru tau..huhh
"Nothing ko cakap.Datang kampus serabai cam ni, berpeluh-peluh macam kena kejar ngan hantu.Dah tu berkaki ayam lah pulok.Kasut ko mana?" soalnya tanpa henti
"Aku tengah 'bengkek' ni ko tau tak" balasku.Sambil tu sempat lagi tangan aku menyambar jus epal Mel.Haa, baru relax sikit rasanya...fuhhh, lega tekak aku
"Haa, bengkek...cer citer...cer citer" pinta Mel sambil menari-narikan tangannya ke udara macam watak 'usop wilcha' dalam filem Hantu Kak Limah Balik Rumah.
********************
"Lah...cam tu ke.Nape tak call aku.Aku boleh datang amek ko lah." balas Mel dengan rasa prihatin.Hmm, thank you my dearest friend..love you...muahh...muahhh
"Ko ingat aku suka-suka je ke nak menyusahkan diri naik bas tu.Memang lah aku nak call ko, tapi..phone aku tertinggal kat rumah time dah kelam kabut tadi.Semua abang aku punya pasal lah ni.Semalam beria-ia nak hantar aku, last minute ni jugak dia nak cancel.Terpaksalah aku keluar dengan rasa bengkek di hati nak tunggu teksi...alih-alih satu teksi pun tak nampak bayang.Tu yang kena naik bas tu." omelku.Huh, lega rasanya bila dah lepaskan semua kemarahan ni.Tapi, kesian pulak kat Mel...ishh..lantaklah..dia yang suruh citer sangat, amek ko..
"Ohh, dah tu kasut ko mana...ko buat alas duduk dalam bas pulak ke..lepas tu, tertinggal kan, betul tak aku teka."
Hisy...budak ni...ni bukan masa nak main teka- teka lah..geram pulak aku tengok dia ni...sengaja nak ingatkan aku sal hari malang aku hari ni...Hisy...geram sungguh aku kalau ingat balik insiden aku terpaksa buang kasut mahal aku tadi..menyampah sungguh.Nantilah...aku nak abang ganti balik kasut aku..huhhh
"Kasut tu tak tingal dalam bas lah...aku yang buang."Kataku dengan nada yang lemah
"Ko buang kasut tu....sensasi derr, apa kes?" terkejut beruk Mel dibuatnya dengan press conference aku tadi..hehehe
"Aku terpijak chewing gum waktu nak turun bas tadi.Kasut tu rosak, tapak dia tertanggal.Aku buang lah."
"Ko buang kasut tu Nani....and ko rela gi kampus tak pakai kasut..i mean..barefooot...you know what, ko...'fofular' hari ni.Ko tau sebab apa, sebab ko je lah satu-satu nya makhluk tuhan dalam dunia yang pergi kampus berkaki ayam...tak pernah orang buat lagi, ko yang first, Nani...congratulation to you...hahahaha."Mengekek Mel ketawakan aku, tak berperikemanusiaan sungguh.
********************
"Awak tau kenapa saya panggil awak ke sini?" soal Prof Zainab kepadaku
"Saya minta maaf, Prof.Betul..saya dah siapkan assignment tu,cuma tertinggal kat rumah je Prof.Esok, awal-awal pagi lagi saya akan hantar kat meja Prof." kataku sambil mengangkat ikrar tanda janji...dah macam baca ikrar negara lak rasa nye..hehe
Beria-ia aku meyakinkan Prof zainab perihal kedudukan assignment terakhirku itu.Aku tak nak lah dia fikir yang bukan-bukan pulak.Lagipun, assignment tu memang dah siap.Kalau bukan sebab abang yang tiba-tiba tak boleh hantar aku dan buat aku bengkek, memang pasti dan confirm..aku tak kan terlupa nak amek assignment tu atas katil pagi tadi.Huhh, malang sungguh rasanya hari ni.Janganlah dibuatnya Prof Zainab menolak markahku.Kalau ya.....tak graduate lah aku tahun ni jawab nya......
"Baiklah, memandangkan ini adalah assignment terakhir awak dan awak pun tak pernah bagi apa-apa masalah pada saya sebelum ni..saya maafkan awak.Saya nak assignment tu ada atas meja saya sebelum pukul 10 pagi esok."
Huhhh, lega nya rasa.Serasa dunia ini ana yang punya..yahooooo...Ya Allah ya tuhanku, terima kasih kerana mendengar doa hambamu ini.Thank you Allah...thank you allah...ehh, macam lagu Maher Zain lah pulok...apa-apa je lah.
"Cheryl Hanani...awak ada masalah ke."tanya Prof Zainab sebelum sempat kakiku melangkah keluar dari pejabatnya.
"Nope...why, Prof"
"Maaf kalau saya tanya...kasut awak mana?"
Aduyai...asal lah hari ni semua orang pakat nak bagi full attention kat kasut aku.Selalu tak pon...tak kesah pon kalau aku pakai apa je..slipper, flip flop..ni tak pakai kasut lak jadi isu.Ni yang buat aku tension ni, sabar je lah
********************
"Woi, ko asal...ngelamun je ni.Setahu aku lah kan..., orang kalau dah hilang kasut...ditambah lak kena brainwash dengan Prof Zainab, tak macam ni muka dia." luah Mel.
"Ko tau tak...dalam malang-malang hari ni kan...aku rasa...hari ni lah my greatest easy fortune happy life." ujarku sambil memejamkan mata dan tersengih-sengih.
![]() |
| indah nye rasa..hehe |
"Easy fortune happy life...ermmm...cer citer..cer citer." ujar Mel sambil menari-narikan tangannya ke udara.
Huhh, budak ni memang minat giler ngan citer Hantu Kak Limah tu.Apa tak nya...aku ingat lagi...sampai dua kali dia ajak aku tengok citer tu.Kali pertama aku bayar lah...masuk kali kedua...siapa ajak dia belanja lah kan...hahahahaha.Agak aku lah, watak 'usop' dalam citer tu dah bagi penangan besar kat budak ni.Hmm, jangan lak dia cakap nak masuk jadi penari kebudayaan sudah lah....
"Ingat tak yang ko cakap abang aku tu soulmate ko?...Hmm, aku rasakan...aku pun dah jumpa soulmate aku" uajrku malu-malu
"What...Cheryl Hanani jumpa soulmate...wow...berita gempak ni, kena kasi tau satu kampus." usik Mel
"Aku jumpa dia dalam bas tadi." tambahku
"So, siapa nama budak tu? cam mana ko kenal dia? and ada phone number dia?"Huhh, panjangnya soalan budak ni, tak berjeda langsung.Reporter apa...
"Citernya cam ni.Aku nyaris kena tinggal ngan bas tu tadi, kira penat jugaklah aku kejar bas tu.And dia nampak.So, dia suruh uncle bas tu berhenti.Dia siap bagi seat dia lagi...sweet kan.Nama dia Rafiq, full name aku tak tau and dia ada amek phone number aku." ceritaku.
"Hmm, so ko ada amek number dia tak?" soal Mel tak puas hati
"Hisy..ko ni...tak kan aku nak jadi perigi cari timba lak kan."balasku
Ntah apa-apa ntah Amelia Alias ni.Aku tau lah aku ni 'kureng' perempuan sikit, kasar semacam je..tapi, kalau bab-bab cam ni, aku pun tau lah batas susila aku.Aduyai minah ni..karang aku siku ke backhand kang..naya je...
"Ko tau tak Mel...muka dia...bersih sangat...handsome, da lah baik, sweet pulak...adoooi.Ni lah first time aku rasa cam ni, serasa dunia ini ana yang punya."kataku teruja sambil mendepangkan kedua-dua belah tanganku ke udara.Tiba-tiba....
"Woi, ko tak de mata ke?"Jerkah seseorang di belakangku
Alamak...budak ni marah aku ke.Asal pulak...jangan lah dibuat nya dia tengking aku kat 'public' macam ni, malu kawe..Aigooo, inilah padah nya kalau angkat tangan tinggi-tinggi tak ingat dunia
"Maafkan saya...saya tak sengaja." Haa, amek ko...terketar-ketar aku menuturkan kata maaf.
"Maaf..maaf..ko ingat ngan maaf ko tu, baju aku boleh kering ke? Ko ingat aku beli baju ni kat pasar malam..kat bundle cam ko tu." sergahnya lagi.
Ni yang aku marah ni, sergah orang tak tentu pasal.Bukannya aku tak minta maaf.Memang mental betul lah budak ni.Kang aku bukak silat gayung aku, arwah pulak jadinye mamat ni...dia ingat aku senang kena buli ke...tengok lah
"Awak ni dah kenapa, nak meroyan tiba-tiba..saya langgar awak ke, ada luka mana-mana...nak marah-marah orang tak tentu pasal lak.Memanglah dengan maaf saya ni, baju awak tu tak kan kering...itu semua orang tau, orang gila pun tau.Tak kira lah kat mana sekali pun awak beli baju tu, bila dah basuh, wangi lah jadinya...nak marah macam nak telan orang apa kes..kalau sayang sangat baju tu sampai tak boleh basah, tak payah pakai...simpan elok-elok dalam plastik, letak dalam peti besi..abis citer."
Haa...tercengang ko.Baru ko tau aku ni sape.Ni Cheryl Hanani lah...pembangkang utama debate kampus lah..Cari pasal lagi,..amek ko sebijik...hikhikhik
"Kuat melawan gak ko ni kan.Tak padan ngan kecik nye..geram je aku tengok ko ni." katanya perlahan sambil berjalan merapati aku....erkkkk
Asal lak ngan mamat ni, rapat semacam je ngan aku.Dah tu mata lak meliar-liar tak tentu arah,..aku cucuk kang baru tau.Hisy...janganlah dibuatnya budak ni buat yang bukan-bukan lak kat sini...kalu tengok dari muka, dah baik,hensem,sweet-sweet je...tapi, kalau tengok gaya buaya dia ni....haishhhh....selisih malaikat 44.Mel....tolong aku
"Ko cakap apa tadi...kalau basuh boleh wangi kan.Aku nak...ko basuh baju aku ni sampai bersih, amek!" serentak dengan itu, jaket jean nya dilemparkan ke mukaku.Arghhhhhhhh
Ntah apa-apa ntah Amelia Alias ni.Aku tau lah aku ni 'kureng' perempuan sikit, kasar semacam je..tapi, kalau bab-bab cam ni, aku pun tau lah batas susila aku.Aduyai minah ni..karang aku siku ke backhand kang..naya je...
"Ko tau tak Mel...muka dia...bersih sangat...handsome, da lah baik, sweet pulak...adoooi.Ni lah first time aku rasa cam ni, serasa dunia ini ana yang punya."kataku teruja sambil mendepangkan kedua-dua belah tanganku ke udara.Tiba-tiba....
"Woi, ko tak de mata ke?"Jerkah seseorang di belakangku
Alamak...budak ni marah aku ke.Asal pulak...jangan lah dibuat nya dia tengking aku kat 'public' macam ni, malu kawe..Aigooo, inilah padah nya kalau angkat tangan tinggi-tinggi tak ingat dunia
"Maafkan saya...saya tak sengaja." Haa, amek ko...terketar-ketar aku menuturkan kata maaf.
"Maaf..maaf..ko ingat ngan maaf ko tu, baju aku boleh kering ke? Ko ingat aku beli baju ni kat pasar malam..kat bundle cam ko tu." sergahnya lagi.
Ni yang aku marah ni, sergah orang tak tentu pasal.Bukannya aku tak minta maaf.Memang mental betul lah budak ni.Kang aku bukak silat gayung aku, arwah pulak jadinye mamat ni...dia ingat aku senang kena buli ke...tengok lah
"Awak ni dah kenapa, nak meroyan tiba-tiba..saya langgar awak ke, ada luka mana-mana...nak marah-marah orang tak tentu pasal lak.Memanglah dengan maaf saya ni, baju awak tu tak kan kering...itu semua orang tau, orang gila pun tau.Tak kira lah kat mana sekali pun awak beli baju tu, bila dah basuh, wangi lah jadinya...nak marah macam nak telan orang apa kes..kalau sayang sangat baju tu sampai tak boleh basah, tak payah pakai...simpan elok-elok dalam plastik, letak dalam peti besi..abis citer."
Haa...tercengang ko.Baru ko tau aku ni sape.Ni Cheryl Hanani lah...pembangkang utama debate kampus lah..Cari pasal lagi,..amek ko sebijik...hikhikhik
"Kuat melawan gak ko ni kan.Tak padan ngan kecik nye..geram je aku tengok ko ni." katanya perlahan sambil berjalan merapati aku....erkkkk
Asal lak ngan mamat ni, rapat semacam je ngan aku.Dah tu mata lak meliar-liar tak tentu arah,..aku cucuk kang baru tau.Hisy...janganlah dibuatnya budak ni buat yang bukan-bukan lak kat sini...kalu tengok dari muka, dah baik,hensem,sweet-sweet je...tapi, kalau tengok gaya buaya dia ni....haishhhh....selisih malaikat 44.Mel....tolong aku
"Ko cakap apa tadi...kalau basuh boleh wangi kan.Aku nak...ko basuh baju aku ni sampai bersih, amek!" serentak dengan itu, jaket jean nya dilemparkan ke mukaku.Arghhhhhhhh
********************
"Baru balik, sayang." tegur mama sebaik terlihat anak gadisnya pulang dengan wajah yang lesu ni...haishh.
Hanya senyuman yang mampu aku beri kan pada mama.Nak jawab lebih-lebih, tak mampu lak rasanya.Mana tak nya...sepanjang hari ni..malang je rasa, hilang mood aku.
"Nani..!" jerit mama
"Aduh...kenapa mama tak cakap lantai ni licin." rungutku sambil mengibas-ngibaskan seluar jeans ku yang basah.Adooi, nyaris tak terkehel tulang pinggul aku, kalau tak...mahu nye tak duduk seminggu..
"Tak sempat, mama baru nak cakap, Nani dah jatuh dulu." ujar mama dengan tawa yang ditahan-tahan.
Memang sah dah sohih lah hari ni memang hari malang aku.Hmmm,...beginilah nasib diriku yang malang,ohh tuhan...
"Nani...baju siapa ni..?"tanya mama lantas menarik keluar baju 'mamat sengal' tu keluar daripada plastik yang aku jumpa kat tepi jalan, ntah plastik bungkus apa ntah...tak dapat tuan, baju dia aku kerjakan...hahahha...tu baru sikit, kalau aku bawak baju tu jumpa bomoh mak esah....melutut kau cari aku Rizal...huhhhh, nyaris aku tak hadap ngan ko...Sengal..!!!
Ohhh gosh..i'm done.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
No comments:
Post a Comment